خدای من! گلهای آفتابگردان در روزهای ابری بلاتکلیفند مثل من و روزهای بی تو بودن...

اخبار سلامتی
نظرات ()

بیماری بیش فعالی- کم توجهی :

مادری پسر 8 ساله خود را پس از محروم شدن از سرویس مدرسه به علت پریدن از روی صندلی خود، آزار دیگر کودکان و عدم پیروی از دستورات، برای ارزیابی آورده است. او شب ها 2 تا 3 ساعت را به انجام تکالیف خود اختصاص می دهد که هیچ گاه آنها را کامل نمی کند. مادر او می خواهد بداند که وی مبتلا به بیماری بیش فعالی- کم توجهی است یا خیر.

مسأله بالینی

بیماری بیش فعالی- کم توجهی (ADHD) با عدم توانایی در مرتب بودن و ادامه توجه به موضوعات مشخص می شود. نتیجه آن رفتارهای غیرتطابقی است که با سن و سطح نمو او ناهماهنگ است. شواهد بدست آمده از مطالعات نوروسایکولوژی، فارماکولوژی و تصویربرداری از مغز، سیستم نروترانسمیتری دوپامین و نوراپی نفرین مغز را در ایجاد آن دخیل می دانند.

بقیه در ادامه مطلب


به نظر می رسد عوامل ژنتیکی نقش مهمی را در این زمینه بازی می کنند. وزن تولد بیش از حد پائین (کمتر از 1000 گرم) و شرایط محیطی مثل ضربه به سر یا مواجهه با سرب نیز با نشانه های ADHD مرتبط دانسته شده اند.

معیارهای تشخیصی ADHD شامل موارد ذیل است:

(تشخیص نیازمند وجود شواهد بی توجهی یا بیش فعالی یا هر 2 است)

A- بی توجهی، تداوم وجود 6 یا تعداد بیشتری از علائم بی توجهی زیر برای حداقل 6 ماه تا مرحله ای که ناسازگار و مخالف با سطح رشد باشد:

- اغلب اختلال در توجه دقیق بر جزئیات و اشتباهات ناشی از بی دقتی دارند.

- اغلب اشکال در توجه مداوم دارند.

- اغلب به نظر می رسد که گوش نمی دهند.

- اغلب به نظر می رسد که موضوع را پیوسته دنبال نمی کنند.

- اغلب اشکال در کارهای مرتب کردن دارند.

- اغلب از کارهایی که نیازمند توجه مداوم است اجتناب می کنند.

- اغلب وسایل لازم برای کارهایشان را کم می کنند.

- اغلب به آسانی آشفته می شوند.

- اغلب فراموشکار هستند.

B- بیش فعالی (تداوم وجود 6 یا تعداد بیشتری از علائم بیش فعالی زیر برای حداقل 6 ماه تا مرحله ای که ناسازگار و مخالف با سطح رشد باشند)

- اغلب بی قرارند.

- اغلب از صندلی خود بلند می شوند.

- اغلب زیاد این طرف و آن طرف می دوند یا از در و دیوار بالا می روند.

- اغلب با فعالیت های فراغتی بی سر و صدا مشکل دارند.

- اغلب در حرکت یا در حال موتورسواری هستند.

- اغلب زیاد حرف می زنند.

- اغلب بدون فکر کردن پاسخ می دهند.

- اغلب اشکال در چرخش هوشیارانه به هر چیزی دارند.

- اغلب گستاخ و فضول هستند.

شیوع این بیماری در حدود 3 تا 7 درصد در بین کودکان تخمین زده شده است. پسرها بیشتر از دخترها درگیر می شوند (نسبت ها بسته به جوامع مورد مطالعه از 9 به 1 تا 5/2 به یک متغیر است) ولی به صورت فزاینده ای بر تعداد موارد دختران تشخیص داده شده افزوده می شود. ADHD یک وضعیت مزمن است که نشانه های آن در طول زندگی تجربه می شوند. این بیماری ممکن است با سایر شرایط سلامت روانی هم پوشانی داشته باشند یا همراه آنها وجود داشته باشند.

درمان بیمار

درمان بیماران مبتلا به ADHD بر روی کنترل نشانه ها (که با تکامل بیمار تغییر می کند)، آموزش کلاس درس، روابط بین فردی و عبور به سوی بزرگسالی متمرکز است. درمان با استفاده از هدف های قابل اندازه گیری مانند تعداد موارد تماس معلم در هفته برای گزارش انجام کارهای منظم، مقدار زمانی که برای انجام تکالیف صرف می شود و شرکت در سایر فعالیت ها بدون رها کردن آنها هدایت می شود. درمان های داروئی مثل فنیرات و دکستروآمفتامین وجود دارد که با تجویز پزشک انجام می شود.




:: برچسب‌ها: بیش فعال, کم, توجه, مادر
نویسنده : در جستجوی رهایی
تاریخ : دوشنبه ٢٧ خرداد ۱۳۸٧
زمان : ۳:٤٩ ‎ب.ظ