خدای من! گلهای آفتابگردان در روزهای ابری بلاتکلیفند مثل من و روزهای بی تو بودن...

نیایش های شهید دکتر شریعتی
نظرات ()

خدایا به من تقوای ستیز بیاموز تا در انبوه مسؤولیت نلغزم و از تقوای پرهیز مصونم دار تا در خلوت عزلت نپوسم.

خدایا رحمتی کن تا ایمان، نام و نان برایم نیاورد، قوتی بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمان افکنم تا از آنها باشم که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار می کنند نه از آنها که پول دین را می گیرند و برای دنیا کار می کنند.

خدایا مرا از فاجعه ی پلید مصلحت پرستی که چون همه کس گیر شده است وقاحتش از یاد رفته و بیماری ای شده است که از فرط عمومیتش هر که از آن سالم مانده باشد بیمار می نماید، مصون بدار تا به رعایت مصلحت، حقیقت را ذبح شرعی نکنم.

خدایا عقیده ی مرا از دست عقده ام مصون بدار.

خدایا به من قدرت تحمل عقیده ی مخالف را ارزانی کن.

خدایا مرا همواره آگاه و هوشیار دار تا پیش از شناختن درست و کامل کسی یا فکری، مثبت یا منفی قضاوت نکنم.

خدایا شهرت «منی» را که می خواهم باشم قربانی «منی» که می خواهند باشم نکن.

خدایا خودخواهی را چندان در من بکش تا خودخواهی دیگران را احساس نکنم و از آن در رنج نباشم.

خدایا مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان. اضطراب های بزگ، غم های ارجمند و حیرت های عظیم را به روحم عطا کن.

لذت ها را به بندگان حقیرت بخش و دردهای عزیز را به جانم ریز.

خدایا به من زیستی عطا کن که در لحظه ی مرگ، بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است، حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش، سوگوار نباشم. بگذار تا آن را من، خود انتخاب کنم، اما آنچنان که تو دوست داری.

خدایا توفیق تلاش در شکست، صبر در ناامیدی، رفتن بی همراه، جهاد بی سلاح، کار بی پاداش، فداکاری در سکوت، دین بی دنیا، مذهب بی عوام، عظمت بی نام، خدمت بی نان، ایمان بی ریا، تنهایی در انبوه جمعیت و دوست داشتن بی آن که دوستم بدارند را روزی ام کن.

 

«قسمت هایی از این متن برایم جالب و تامل برانگیز بود. اما همه ی آن را نوشتم تا نقصانی بر آن وارد نکرده باشم.»




:: برچسب‌ها: نیایش, دعا, استجابت, خدایا
نویسنده : در جستجوی رهایی
تاریخ : پنجشنبه ٢٢ بهمن ۱۳۸۸
زمان : ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ