خدای من! گلهای آفتابگردان در روزهای ابری بلاتکلیفند مثل من و روزهای بی تو بودن...

بیایید همه با هم امسال آجیل را تحریم کنیم...
نظرات ()

سلام دوستان

همه ما خوب میدونیم که اصلا اوضاع خوبی توی کشور جریان نداره. قصد نداریم کسی رو متهم کنم.قصد شعار دادن هم نداریم .چرا که مشکلات کنونی قطعا بیش از این حرفاست و تبدیل شده به یه کلاف سردرگم. این نوشته کوتاه قصد تحلیل اوضاع رو هم نداره و البته که دنبال متهم نیست. بلکه غرضش ، بازگو کردن یه درده که این روزا داره یواش یواش همه چیزمون رو از بین می بره:


متاسفانه مشتی دلال مثل زالو و کفتار افتاده اند به جون مردم و هر روز یک چیزی بهونه میکنن تا خون بیشتری از بدن بی رمق مردم بِمِکَن.از ارز و طلا و ماشین و مسکن گرفته تا ارزاق عمومی و ...
الان خیلی از هم وطنامون حتی دیگه توان سیر کردن شکم خودشون و خانواده شونو ندارن .توان خرید یه دست لباس رو هم. همینطور، توان تامین هزینه تحصیل بچه هاشونو .
شاید هنوز برای خیلی از ماها 300-400 هزار تومن هزینه کردن برای آجیل شب عید اونقدری گزاف نباشه که تحت فشار بذارمون. اما این پول شاید بتونه شب عید یه خانواده رو نجات بده و شاید هم ، هزینه خوراک یه ماه یک خونواده رو تامین کنه.
قصدم اینه که بگم بیاییم «با هم و برای هم بودنو» امتحان کنیم.

نخریدن و نخوردن آجیل برای نوروز، کسی رو نمی‌کُشه. اما خریدنش یک مشت مفت خور دلالو ( صنف و بازار به دل نگیرن منظورم دلالهاست ) خرکیف میکنه و صد البته حریص تر که دفعه بعد با یه چیز دیگه و به یه شکل دیگه شروع کنن به مکیدن خون مردم.
بیاییم به جای شعار دادن و عمل نکردن ، اینبار بدون شعار عمل کنیم. بیاییم گرانی رو به زمین بزنیم و این دفعه دست به دست هم بدیم و گرانی رو تحریم کنیم.

اگر یک ایرانی هستی برای هم نوع و هموطنت اینو بفرست تا همه بخونن و بدونن که همه باهم هستیم .بالاتر از اون ، پیشنهاد میشه این مبحث رو از همین لحظه که می خونید ، توی محافل خصوصی مطرح کنید و با کسانی در میون بذارین که زیاد پیگیر مسائل روز نیستن. براشون مثال بیارید که مثلا : اگر 15 میلیون خانواده بطور متوسط صد هزار تومن توی جیب دلال‌های آجیل بریزن ، همین یک قلم جمعش میشه 1500 میلیارد تومن!
ممکنه وقتی این بحثو با خانواده و قدیمی ترها در میون میذارین، بگن: « حالا کی این کار رو میکنه که ما بکنیم؟ میخوای آبروریزی بشه جلو مهمونا؟» اگه چنین پرسشی مطرح کردن بهشون بگین: «من علاوه بر شما، این بحثو با سایر اعضای خانواده و فامیل و دوستانم مطرح کرده ام و بهشون هم گفته ام که توقع نداشته باشین شب عید که میاین خونه ام ، آجیل بذارم جلوتون.». همینطور بهشون بگین : « یه وقتی هست که من یه میلیون تومن کمک میکنم به یه خانواده . یه وقت هم هست که میخوام 10 هزار تومن پول زور بدم . شما اگه جای من باشین کدوم رو انتخاب میکنین؟»

بهشون یادآوری کنین که تا بحال وحدت عمل نداشته ایم. اگر متحدتر بودیم نتیجه بهتر از اینی می‌بود که الان هست. بهشون بگید همین تفکر «هر کی به فکر خویشه» ما رو به اینجا رسونده .
خلاصه ، حرف ساده است. ولی بیایم وحدت و غیرتمون رو برای یک بار هم که شده نشون بدیم . این کار نه سیاسیه و نه مخل منافع عمومی و ملی .
بیاییم امسال آجیل نخریم و بجاش ، یه نوشته قشنگ روی سفره هفت سین یا میزمون بذاریم که برای چی آجیل نخریده ایم.





:: برچسب‌ها: اقتصاد, دولت, آجیل, گرانی
نویسنده : در جستجوی رهایی
تاریخ : چهارشنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩۱
زمان : ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ